Merkur je veoma neobična planeta, koja pokazuje svojstva koja nisu u skladu sa simulacijama formiranja Sunčevog sistema.
Ali istraživači su nedavno otkrili moguće dokaze u prilog tezi da neobične osobine Merkura treba pripisati džinovskim planetama u spoljašnjem delu Sunčevog sistema.
Merkur je daleko najmanja planeta u našem sistemu – ima samo oko 5,5 odsto mase i zapremine Zemlje. Uprkos tome, ona je druga po gustoći, sa 98 procenata Zemljine gustine.
Visok nivo gustine može se pripisati njegovom velikom jezgru, koje se prostire na oko 85 procenata njegovog celog radijusa. Poređenja radi, Zemljino jezgro pokriva samo oko polovine njenog poluprečnika.
Nedostatak "građevinskog" materijala
Najbolje simulacije koje trenutno imamo na raspolaganju nude samo opštu sliku o formiranju planeta u unutrašnjem delu Sunčevog sistema, tokom perioda koji je trajao oko 100 miliona godina.
Tada su se manje planete sudarile jedne sa drugima, stvarajući planete koje danas poznajemo. Ove simulacije obično rezultiraju tačnim brojem planeta u unutrašnjem delu Sunčevog sistema (četiri) i njihovim opštim karakteristikama, ali ne i zašto Merkur ima tako veliko jezgro, iako je mala planeta.
Rešavanje ove misterije bio je cilj istraživanja čiji su rezultati nedavno objavljeni u časopisu Ikar.
Mala veličina je svakako barem delimično posledica relativnog nedostatka "građevinskog" materijala u ranom protoplanetarnom disku, koji bi mogao da se koristi za formiranje planeta oko mladog Sunca.
Ovo je arhivirana verzija originalne stranice. Izvinjavamo se ukoliko, usled tehničkih ograničenja,
stranica i njen sadržaj ne odgovaraju originalnoj verziji.